شيطان اندازه يک حبّه قند است
              گاهي مي افتد توي فنجانِ دلِ ما
        حل مي شود آرام آرام
             بی آنکه اصلا ً ما بفهميم
       و روحمان سر مي کشد آن را
                آن چاي شيرين را
                شيطان زهرآگين ِديرين را
       آن وقت او خون مي شود در خانه تن
      مي چرخد و مي گردد و مي ماند آنجا
                 او مي شود من .